Šaban Šaulić, osim što je otpjevao brojne hitove i ostavio ih iza sebe, napisao je i mnoge pjesme koje su postale evergrinovi.
U njegovim tekstovima primjetna je njegova muzička linija i posebno emotivni ton. Pjevač je govorio o tome u jednoj radio emisiji:
“Bilo je to vrijeme kada sam se radovao svakoj lijepoj pjesmi, svaki uspjeh kolege bio je i moj uspjeh. Pjesme su pratile moje raspoloženje, mnogi tekstovi su me pogađali kao da su moji, melodije su izvirale spontano iz dobrog druženja i atmosfere,” pričao je Šaban.
U sarajevskoj kafani je otkrio Jašara Ahmedovskog, sa sličnim talentom i rasponom. Šaban je Jašaru komponovao tridesetak pjesama, među kojima su “Ružo moja, najmiliji cvete”, “Vojnički dani”, “Ceo grad je plakao za nama”, “Pisala si nekad meni”, i mnoge druge.
Na sličan način je upoznao i Branku Stanarčić, koju je nazvao “ženskim Šabanom”, te je uveo u diskografiju sa četiri pjesme, uključujući “Jedini čovek” i “Kao blagi povetarac”.
Šaban je komponovao oko tri stotine pjesama za svoje kolege i kolegice, među kojima su Vida Pavlović, Zorica Brunclik, Hasan Dudić, Zoran Kalezić, Haris Džinović, Verica Šerifović, i mnogi drugi.
Jedna od anegdota je bila vezana za pjesmu “Jedna žena plave kose”, koju je komponovao sa Mustafom Ezićem, ali je postala veliki hit tek kada ju je Milanče Radosavljević obradio na svoj način.
Izvor: ( pressmediabih.com / Javno.ba )